تجربه ی ليبی

مجيد زربخش

" فعالان سياسی " خود فروشی که به اميد دست يابی به قدرت ، آمريکا و ناتو را به حمله نظامی و به ريختن بمب برسرمردم ، بر سر زن و مرد و کودک هموطن شان و ويرانی کشور فرا می خوانند، جائی در ميان مردم آزاده و استقلال طلب ايران ندارند. اين عوامل منفور تنها به کار مزدوری جنايتکاران و آدمکشان ، به کار خدمت به ماشين جنگی آمريکا ،اسرائيل و ناتو می آيند. حساب اينان از ساير ساده لوحانی که در زير فشارتوان فرسای جمهوری اسلامی در پی نجات دهنده ای هستند و تصور می کنند حمله نظامی می تواند آن ها را از وضعيتی که در آن قرار دارند نجات دهد، جدا است. ...تصادفی نيست که خانم هيلاری کلينتون پس ازجنگ ليبی ، در ٢٦ اکتبر ٢٠١١ در بخش فارسی بی بی سی دربرنامه ای که مخاطب آن ايرانيان هستند با بی شرمی اعلام می کند « در صورتيکه بار ديگر در ايران اتفاقی بيافتد و جنبش سبز وهر جنبش ديگری ازما کمک بخواهد، همانگونه که به مردم ليبی کمک کرديم، به مردم ايران هم کمک خواهيم کرد.» ـ ادامه

لیبی: باچشمی گریان وبا چشمی خندان!  ـ

 تقی روزبه

بازگشت استعمار غرب به کشور لیبی و فاجعه کشتار جنون آمیز مردم آن و همچنین، دیگر کشورهای استعمارزده، مایه ننگ و سرافکندگی ابدی بشریت مدعی آگاهی، آزادیخواهی، صلحدوستی و عدالت طلبی، قبل از همه، اقشار و طبقات اجتماعی محروم و استثمار شونده است که از تمام فرصتها و امکانات موجود برای توقف ماشین آدمکشی استعمارگران و جنگ سالاران غرب امپریالیستی و عقب راندن آن بهره نجستند .   ادامه